24

Wednesday, July

Appalachy, stolica stanu Waszyngton kapitol USA

Samogłoski w języku francuskim
 /  / Samogłoski w języku francuskim
Samogłoski w języku francuskim

Samogłoski w języku francuskim

Samogłoski w języku francuskim
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Język francuski, w przeciwieństwie do polskiego, bazuje przede wszystkim na systemie samogłoskowym. Istnieje w nim spora rozbieżność między wymową a pisownią. Pewnych dźwięków się nie wymawia, a inne (w tym połączenia międzywyrazowe) dodają głoski. Francuzi posiadają kilka rodzajów samogłoski „e” – nieme, zamknięte i otwarte. Każde z nich brzmi inaczej („e” nieme zanika w wymowie). Zamknięte i otwarte jest również „o”. Z kolei „u” zupełnie nie brzmi jak nasze rodzime. Samogłoski nosowe zbliżone są do polskich (poza tradycyjnymi „ą” i „ę” istnieje jeszcze kilka rodzajów nosówek w polszczyźnie, co słyszalne jest w wymowie, choć nie wyróżnia się tego graficznie). Polskie samogłoski nosowe są asynchroniczne, co oznacza, że rezonans nosowy opóźniony jest w stosunku do wymowy. Zazwyczaj zamiast pojedynczego dźwięku powstaje dyftong. Z kolei we francuskim występują nosówki synchroniczne. Na samogłoski francuskie poza podstawowymi swoimi wersjami wspólnymi dla całej rodziny europejskiej składają się także te opatrzone znakami diakrytycznymi, jak à, â, ç, é, è, ê, ë, î, ï, ô, û, ù, ü, ÿ. Do tego francuski posiada dwie ligatury (połączone litery zapisywane w postaci jednego nowego znaku) – œ, æ. Mimo iż samogłosek w języku francuskim jest więcej, niż w polskim, ich nauka nie powinna przysporzyć wielu problemów – zasady są proste, przed odpowiednimi spółgłoskami i pewnymi zbitkami słownymi należy wymawiać je według określonych reguł. Pomaga to w szybkim opanowaniu systemu fonologicznego i wymowy francuskiej.

About the author:

Related posts